Studart: Enerjide Yapay Zekâ Uzmanların Yerini Değil Erişimini Genişletiyor

Delfos Energy kurucu ortağı Guilherme Studart, enerji sektöründe yapay zekânın hedefinin insanların yerini almak değil, deneyimli teknisyen ve varlık yöneticilerinin bilgisini güvence altına alıp üzerine inşa etmek olduğunu yazdı. Delfos Energy, rüzgâr, güneş ve depolama için bir yapay zekâ destekli varlık performans yönetimi çözümü olarak tanımlanıyor. Studart'a göre yıllardır rüzgâr ve güneş sahalarında en değerli teşhis aracı yazılım değil, veride küçük bir sapmayı okuyup bunun dişli kutusu arızası mı yoksa hatalı bir sensör mü olduğunu bilen deneyimli bir teknisyendi. Bu yargı on yıllar içinde oluşmuştu ve büyük ölçüde yazılı değildi. Studart, performans mühendislerinin yıllardır rüzgâr türbinleriyle çalıştığını ve son dokuz yıldır bu çalışmayı mühendislerle birlikte yürüttüğünü, her şeyi kaydettiklerini belirtti. Ona göre çoğu varlık yöneticisinin bu tür araştırmalar için kaynağı yok, sahip olanlar ise bilgiyi nadiren yazıya döküyor; bu bilgi bir kişinin kafasında yaşıyor ve başka hiçbir yerde bulunmuyor. Studart'ın aktardığına göre Uluslararası Enerji Ajansı (IEA), gelişmiş ekonomilerde emekliliğe yaklaşan her 25 yaş altı enerji çalışanına karşılık 2,4 enerji çalışanı olduğunu tespit etti. IEA'ya göre 2025 ile 2035 arasında yeni işe alınanların üçte ikisi yalnızca emekli olan enerji çalışanlarının yerini doldurmak için gerekli olacak. IEA'nın 700 enerji ile ilgili şirket, sendika ve eğitim kurumuna yaptığı 2025 anketinde, katılanların yarıdan fazlası kritik işe alım darboğazları bildirdi. Studart, hızla büyüyen yenilenebilir portföyleri yaşlanan bir iş gücüyle işletmeye çalıştıklarını ve bu sırada nitelikli iş gücü talebinin arttığını yazdı. Studart, yapay zekânın bu teknisyenlerin yerini alacağı yönündeki ilk tepkinin yanlış olduğunu savunuyor. Ona göre asıl soru, ayrılan uzmanın yargısının ne kadarının sistemlere aktarılabileceği ve böylece kalan insanların yalnızca insanların yapabileceği işlere yönlendirilebileceğidir. Studart'a göre ortaya çıkan model ne yapay zekâ yerine insan ne de yapay zekâsız insan; bir ortaklık. Bu ortaklığı dört güven seviyesi olarak tarif ediyor. İlk seviyede sistem bir şeyin anormal olduğunu fark edip uyarı veriyor. Sektörün büyük bölümü hâlâ bu seviyede çalışıyor; ancak alarmın yorumlanması için yine uzmana ihtiyaç duyulduğundan, bu tek başına iş gücü sorununa pek katkı sağlamıyor. Studart'a göre bu durumda uzmana bağımlılık azalmıyor, yalnızca bir ekrana ve bir uyarıya taşınıyor.